غزل شمارهٔ ۱۰۸۱

وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)قافیه: اکمناست۷ بیت

آبروی حسن از مژگان نمناک من استصیقل آیینه رویان دیده پاک من است

از نگاه آشنایی می توان کشتن مراحلقه های چشم خونریز تو فتراک من است

داغ دارد پیچ و تاب جوهر من خصم راخار در پیراهن آتش ز خاشاک من است

مدعای هر دو عالم قابل اقبال نیستورنه محراب اجابت سینه چاک من است

می چکد از سیلی هر برگ خون از چهره امگرچه آب زندگانی در رگ تاک من است

چون هدف تا خاکساری پیشه خود کرده امهر کجا تیر جگردوزی است در خاک من است

بر رخ دلدار صائب تا غبار خط نشستکلفت روی زمین بر جان غمناک من است

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر از احساسات عمیق و رنج‌های عاشقانه سخن می‌گوید. شاعر به زیبایی و جذابیت معشوقه‌اش اشاره می‌کند و می‌گوید آبروی او به اشک‌های او وابسته است. رابطه‌ای پیچیده و دردناک بین عشق و مرگ در این شعر مشهود است، به‌طوری‌که نگاه معشوق می‌تواند او را به کشتن بکشاند. شاعر تصویری از داغ و عذاب درونی خود ارائه می‌دهد و می‌گوید که حتی خونریزی از چهره‌اش نیز شواهدی از دردهای عاشقانه‌اش است. او می‌فهمد که عشق واقعی در این دنیا قابل درک نیست و این احساسات عمیق و واقعی در وجود او ریشه دوانده است. در نهایت، شعر به عمق عشق و غم اشاره می‌کند و بیان می‌دارد که غبار عشق بر وجودش نشسته و زندگی‌اش را تحت تأثیر قرار داده است.