شمارهٔ ۱۲ قافیه: انکند۳ بیت شعر است و بس که خواندن او نام مرد رامشهور شهر و شهره خلق جهان کند روزی هزار بار سر زلف بشکندترسم به عهد و دوستی من همان کند دایم همی کنم لب شیرینش را صفتآخر به بوسه ای دل من شادمان کند