شمارهٔ ۵
گر باده با مشافههٔ دوستان خوش استجای چمانه بر چمن بوستان خوش است
گلهای بوستان چو رخ دوستان ماستپس بوستان ما ز رخ دوستان خوش است
گیتی جوان شد از سر و پیری گرفت میمجلس به زیر سایهٔ سرو جوان خوش است
هم ابر دُرفِشان شد و هم باغ گلفشاناین گلفشان به صحبت این دُرفِشان خوش است
گر جام می به دیده خوش آید شگفت نیستدر جام می لطافت جان است و جان خوش است
بلبل حکایت گل و مل خوش کند همیاو را ز بهر این دو حکایت زبان خوش است
خوش دار دل به عشرت و شادی که در جهانتا ما خوشیم و عشرت ما خوش، جهان خوش است