شمارهٔ ۱۳۹
ای برده سبق جمالت از ماهوز دلبریت تبارک الله
از غیرنوازیت صد افسوسوز دوستگدازیت دو صد آه
جز عشق نداد درسم استادلله جزاه طاب مثواه
از عقل صلاح خود مجوییدبالعشق توکلوا علی الله
فرصت شمر این بقیه عمردر میکده شو مقیم درگاه
پرهیز کن از صلاح زاهدمشنو سخنان شیخ گمراه
ماییم گدای درگه دوستداریم هزار فخر بر شاه
از حالت مستیم مپرسیدسریست حدیث لی مع الله
گویند فسانه بر زبانهاکس نیست ز سر وحدت آگاه
افسانه مخوان بده شرابیمردیم ز غصه قصه کوتاه
ساغر نه رواست توبه از میتهجرعه بنوش گاه و بیگاه