گنج

حکمت شمارهٔ ۵۲

۲ بیت

خردمندی را که در زمرهٔ اجلاف سخن ببندد شگفت مدار، که آواز بربط با غلبهٔ دهل بر نیاید و بوی عنبر از گند سیر فرو ماند.

بلند آواز نادان گردن افراختکه دانا را به بی شرمی بینداخت
نمی‌داند که آهنگ حجازیفرو ماند ز بانگ طبل غازی