گنج

حکمت شمارهٔ ۲۹

۱ بیت

متکلّم را تا کسی عیب نگیرد، سخنش صلاح نپذیرد.

مشو غرّه بر حُسنِ گفتارِ خویشبه تحسین نادان و پندار خویش