غزل شمارهٔ ۱۹۳
شورش بلبلان سحر باشدخفته از صبح بیخبر باشد
تیرباران عشق خوبان رادل شوریدگان سپر باشد
عاشقان کشتگان معشوقندهر که زندهست در خطر باشد
همه عالم جمال طلعت اوستتا که را چشم این نظر باشد
کس ندانم که دل بدو ندهدمگر آن کس که بی بصر باشد
آدمی را که خارکی در پاینرود طرفه جانور باشد
گو ترشروی باش و تلخسخنزهر شیرینلبان شکر باشد
عاقلان از بلا بپرهیزندمذهب عاشقان دگر باشد
پای رفتن نماند سعدی رامرغ عاشق بریده پر باشد