شمارهٔ ۵۶ - ایضاً له
زهی بزرگ عطاراد سرفراز همامتو را رسد که گذاری به فضل و رادی گام
تو آن جوادی کز حرص جود معروفتزبان قمقام آید به کار چون صمصام
ز شاخ بر تو سایل دو مغزه افشاندبر مبارک آن چون دو مغزه بادام
امل ز دریا پرسید چون خیال تو دیدکه تو کدامی و بخشنده خدای کدام
همیشه بادی در کامها رسیده دلتچنان که از تو جهانی رسیدهاند به کام