بخش ۷۵ - فکری خراسانی
اسمش سید محمد، ملقب به جامه باف. اصلش از تربت حیدریه. چون اغلب اشعارش رباعی است به میر رباعی مشهور شده. به هندوستان رفته فوت گردید و کان ذلک فی سنهٔ ۹۷۳. غرض، از فضلای عهد خود بوده و حکیمانه حرکت مینموده. این چند رباعی از اوست:
مِنْرباعیاته عَلَیهِ الرَّحمة
فانی شو و اقلیم بقا آر به دستدر دوست کسی رسید کز خویش برست
از هستی خویش بود سرگشته حبابآن لحظه که نیست شد به دریا پیوست
کردیم به بزم دیده چون شمع مقامبردیم به سر عمر در اندیشهٔ خام
چون شمع تمام گشت میمیرد و ماافسوس که مردیم و نگشتیم تمام
بر صفحهٔ هستی چو قلم میگذریمحرف غم خود کرده رقم میگذریم
زین بحرپرآشوب که بی پایان استپیوسته چو موج از پی هم میگذریم