بخش ۷۴ - فدایی لاهیجانی
خلف الصدق شیخ محمدلاهیجی است که صاحب شرح گلشن است. وی به شیخ زادهٔ لاهیجی معروف بوده و چندی خدمت شاه اسماعیل صفوی را نموده. شاه مذکور او را به رسالت نزد محمدخان شیبانی فرستاده. وی در آن مجلس داد فصاحت داده. آخر عزلت گزیده و در سنهٔ ۹۲۷ در شیراز فوت گردید. اشعار خوب دارد. این رباعیات از ایشان است:
گر چشم گشایم به جمال توخوش استور دیده ببندم به خیال تو خوش است
هیچ ازتو بجزفراق تو ناخوش نیستوان نیز به امید وصال تو خوش است
نقش صور جهان فدایی هیچ استاویی و تویی منی و مایی هیچ است
چون آینهٔ جهان نمایی هیچ استخود هیچی و هرچه مینمایی هیچ است
خلقم اگر آشنای خود میخواهندالحق سپر بلای خود میخواهند
خود را ز برای ما نمیخواهدکسما را همه از برای خود میخواهند
عاشق من و دیوانه من و شیدا منشهره من و افسانه من و رسوا من
کافر من و بت پرست من ترسا مناینها من و صد بار بتر زینها من