شمارهٔ ۸ - بوی عاشق

۱۰ بیت

در پیش بی دردان چرا فریاد بی حاصل کنمگر شکوه ای دارم ز دل با یار صاحبدل کنم

از گل شنیدم بوی اومستانه رفتم سوی او

تا چون غبار کوی اودر کوی جان منزل کنم

گر شکوه ای دارم ز دلبا یار صاحبدل کنم

غرق تمنای توامموجی ز دریای توام

من نخل سرکش نیستمتا خانه در ساحل کنم

گر شکوه ای دارم ز دلبا یار صاحبدل کنم

دانم که آن سرو سهیاز دل ندارد آگهی

چند از غم دل چون رهیفریاد بی حاصل کنم

گر شکوه ای دارم ز دلبا یار صاحبدل کنم

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به احساسات عمیق خود نسبت به یاری که دوست داشته و در عین حال دور است، اشاره می‌کند. او از نارضایتی‌اش می‌گوید و تأکید می‌کند که هرگونه درد و شکایتش را باید با یار صمیمی‌اش در میان بگذارد. شاعر با تشبیه خود به غبار کوی یار و موج دریا، نشان می‌دهد که چقدر مشتاق و غرق در عشق اوست. وی همچنین به این نکته اشاره می‌کند که نمی‌خواهد خود را به زحمت بیندازد، زیرا می‌داند که معشوق از درد و دلش بی‌خبر است و صحبت کردن درباره غم‌هایش تنها فریاد بی‌حاصل است. در نهایت، او بر این اعتقاد است که شکایت‌هایش را باید با یارش در میان بگذارد.