شمارهٔ ۴۳ - گل بی وفا (بیات ترک)

۱۰ بیت

دیدم مرغی در طرف چمن، نالد همچو منهر دم کند به شورانگیزی، فغان حسرت خیزی

چو عاشقان در گلشن، باشد نغمه زن

گفتم ز چه روی آشفته سریوز خاطر من آشفته تری

گفتا بستم روزی با گل، عهد یاری و آشناییغافل از آن کز گل ناید، جز بدعهدی و بی وفایی

گل هر دم به دیگری پیوندد، کجا به کس دل بنددبه اشک عاشق خندد، همچون یار من

وفا نباشد گل را به کسیکه گل نماید هر دم هوسی

قرین شود با هر خار و خسی

گل من بود اول پابند وفا، چون شد یارمدل من کرد آخر پرخون ز جفا، گل شد خارم

فریب گلها نخوری، ای دلکه غیر حسرت نبری حاصل

سیه شود روزگارت چو من

خلاصه

هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به درد و اندوه خود و یک مرغ ناله‌زن در چمن اشاره می‌کند. مرغ از حسرت و وفای‌اش سخن می‌گوید و به آشفته‌حالی خود اشاره می‌کند. او می‌گوید که روزی با گلی عهد یاری بسته، اما متوجه شده که گل وفادار نیست و همیشه با دیگران در ارتباط است. گل به اشک عاشق می‌خندد و شادی‌اش را با کسی تقسیم نمی‌کند. شاعر هشدار می‌دهد که فریب زیبایی گل‌ها را نخورید، زیرا نتیجه‌اش فقط حسرت و روزگار سیاه خواهد بود. گل، که ابتدا نماد وفا بود، حالا به دردی بدل شده و او را دچار جفا کرده‌است.