شمارهٔ ۸
کجا میل گلستان است ما راگلستان - بی تو زندان- است ما را
ازان گل پیرهن افغان که از ویگل حسرت بدامان است ما را
به دلدار و به جانان در ره عشقدل و جان دادن آسان است ما را
که دل ما را بود از بهر دلدارکه جان از بهر جانان است ما را
جراحتهای ما در سینه و دلنه از شمشیر و پیکان است ما را
به دل صد رخنه و در سینه صد چاکاز آن ابرو و مژگان است ما را
ز تو هر لحظه صد داغ و دوصد دردچه غم گر بر دل و جان است ما را
همان داغ تو ما را هست مرهمهمان درد تو درمان است ما را
رفیق این اشک و آه آشکاراز داغ و درد پنهان است ما را