شمارهٔ ۳۱۹
حیف از تو که با اهل وفا یار نباشییار همه باشی و به ما یار نباشی
گر یار نباشی تو به ما عیب نباشدشاهی تو چه عیب ار به گدا یار نباشی
مهری تو از آن رو نکنی میل به ذرهماهی تو از آن رو به گدا یار نباشی
بی یار بود یار تو زیرا که تو بی مهربا هر که بود باشی و با یار نباشی
مثل تو کسی را به جهان یار نباشدگر با همه کس در همه جا یار نباشی
الفت ببر از خلق اگر مرد خداییتا یار به خلقی به خدا یار نباشی
بی یار نباشی چو رفیق ای دل بی کسگر با همه کس بهر وفا یار نباشی