شمارهٔ ۲۹۷
مرا محروم از آن آستان کردی نکو کردیرقیبان را دران کو پاسبان کردی نکو کردی
مرا راندی ز محفل غیر را دادی بمحفل جامرا غمگین و او را شادمان کردی نکو کردی
ز لطف اغیار را از جور ما را تا توانستیتوانا ساختی و ناتوان کردی نکو کردی
بزندان فراق خویش و در گلزار وصل خودمرا و غیر را پیر و جوان کردی نکو کردی
مرا دادی نوید وصل او را نیز از وصلتمرا ناکام و او را کامران کردی نکو کردی
ز پیش چشمم ای سرو روان رفتی و از حسرتز چشم خونفشانم خون روان کردی نکو کردی
بحرف مدعی با من جفا کردی و بد گفتیچنین گفتی نکو گفتی چنان کردی نکو کردی
نکو کردی که هم کردی جفا و هم وفا اماجفا با من وفا با دیگران کردی نکو کردی
شدی یار رقیبان و رفیق بیدل و دین رارفیق ناله و یار فغان کردی نکو کردی