شمارهٔ ۲۷۴
گل خوار بود چو خار بی توباشد چو خزان بهار بی تو
شادی برد از دل و غم آردسرو و گل لاله زار بی تو
تو گل به کنار کرده بی ماما کرده ز گل کنار بی تو
دست تو به خون ما نگارینوز خون رخ ما نگار بی تو
تا بی تو چرا نمی دهم جانهستم ز تو شرمسار بی تو
باشد اگر اختیار با منمردن کنم اختیار بی تو
چون گل تو عزیز بی رفیقیچون خار رفیق خوار بی تو