شمارهٔ ۲۵۷

۷ بیت

به غیر دل که کند تا سحر فغان با منبشب فراق تو کس نیست همزبان با من

ترا نمی کند ای ماه مهربان با منببین چه می کند از کینه آسمان با من

به جان تو که گرم دوستی تو باکی نیستشوند دشمن اگر جمله ی جهان با من

مرا تو دشمن و من دوستم ترا تا کیمن این چنین به تو باشم تو آنچنان با من

خوش است غیر ز جورت به من وزین غافلکه جور فاش تو لطفی بود نهان با من

ازین بقید تنم جان پاک مانده که هستسگ تو رام به این مشت استخوان با من

نمی شود که نباشد کنار من پرخونرفیق تا بود این چشم خونفشان با من

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به زیبایی و ظرافت احساسات عاشقانه و دردهای ناشی از عشق را به تصویر می‌کشد. شاعر از معشوق خود می‌خواهد که به او آسیب نرساند و هرگونه تیر و جفا را از دل بردارد. او نگران است که محبتش به دیگران باعث آزار او شود و از معشوق می‌خواهد که از نشان دادن غیرت و حسادت خود بپرهیزد. در نهایت، شاعر از معشوق خواسته که در محفل‌ها و گلشن‌ها از وی و عشقش بدگویی نکند و به افسانه‌های حزن‌آور اشاره نکند. به طور کلی، شعر به وحدت و سادگی در عشق و پرهیز از جنجال‌های بی‌مورد تأکید دارد.