شمارهٔ ۲۵۲

۶ بیت

دور شد از یکدگر دور ز جانان منجان من از جسم من جسم من از جان من

داغ تو و درد تو هست مرا خوش که هستمرهم من داغ تو درد تو درمان من

از غم دلبر دلم خون شد و آن خون همهاز مژه ی خونفشان ریخت بدامان من

چاک گریبان من هر که ببیند کندچاک گریبان خود همچو گریبان من

سیل سرشکم گذشت از سر افلاک کونوح که تا بنگرد موجه ی طوفان من

وای بر اهل حساب گر بدرازی رفیقروز قیامت بود چون شب هجران من