شمارهٔ ۱۹
اهل وطن بهم همه یارند و من غریبهرگز کسی ندیده کسی در وطن غریب
جز من به کوی او که غریبم ز بی کسیبلبل ندیده کس به حریم چمن غریب
یوسف صفت ز شهر سفر کرده یار و منیعقوب وار مانده به بیت الحزن غریب
شیرین به آشنائی خسرو نهاده دلجان می کند به کوه بلا کوه کن غریب
بیگانه ای ز من همه جا ورنه بابسیدر خلوت آشنایی و در انجمن غریب
تیرت گذشت اگر ز دل من غریب نیستباشد مدام ماندن جان در بدن غریب
از معنی غریب نو آئین رفیق هستدر گوشها چو حرف وفا شعر من غریب