شمارهٔ ۱۸۳

۶ بیت

منم از چشم سیاهی به نگاهی قانعبه نگاهی شده از چشم سیاهی قانع

صبح تا شام به نظاره ی مهری محظوظشام تا صبح به اندیشه ی ماهی قانع

به تمنای رخی بر سر کویی ساکنبه تماشای قدی بر سر راهی قانع

ار به آزردن من هر دم و هر لحظه حریصمن به پرسیدن او گاه به گاهی قانع

نیست قانع دل من با رخش از سبزخطانهست تا گل نتوان شد به گیاهی قانع

میل نظاره ی ماه فلکم نیست رفیقکه به ماهی شدم از طرف کلاهی قانع