شمارهٔ ۱۷۹

۱۱ بیت

با ناله و آه همنشین باشتا می باشی دلا چنین باش

پیوسته به درد باش همدمهمواره به داغ همنشین باش

درمان طلبی مباش بی دردشادی طلبی برو غمین باش

جویی اگر آستان جاناننقد دل و جان در آستین باش

تا ز آتش دوریت نسوزندبا دوست چو موم و انگبین باش

شاید که رسی به جائی آخراسب فرصت به زیر زین باش

باشد که کنی شکار عیشیدایم شب و روز در کمین باش

تا کی چو زنان به فکر دنیاگر مرد رهی به فکر دین باش

زان پیش که بنددت اجل چشمچشمی بگشا و پیش بین باش

تا گرد سرت فلک کند طوفدر پای فتاده چون زمین باش

از شعر، رفیق یا مزن دمیا شاعر معنی آفرین باش

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به زیبایی و جذابیت معشوق اشاره دارد و به طور خاص به قد و عارض او می‌پردازد. شاعر می‌گوید که اگر معشوق با قد بلندا و چهره دلربا در میان گل‌ها و سروها بگذرد، آن‌ها نیز شرمنده خواهند شد. او معتقد است که سرو و گل به پای زیبایی و جذابیت معشوقش نمی‌رسند و هیچ چیز نمی‌تواند با آن قد و عارض مقایسه شود. در نهایت، شاعر از معشوق می‌خواهد که زیبایی خود را پنهان نکند و به او اجازه دهد که از زیبایی‌اش لذت ببرد. حس دلتنگی و آرزوی وصال در این شعر به وضوح احساس می‌شود.