شمارهٔ ۱۳۰

۷ بیت

گل به گلشن زان گل رخسار یادم می دهدغنچه زان لبهای خوش گفتار یادم می دهد

پیش من تعریف سرو و گل به خوبی باغبانچون کند زان سرو گلرخسار یادم می دهد

لطف یارم می کند آگاه از جور رقیبراحت گل از جفای خار یادم می دهد

چو ز جانان یادم آید گر بیاساید دمیاز غم این دل که او دلدار یادم می دهد (؟ )

چون رود از یاد من تا این دل افگاربازچشم خونبار از دل افگار یادم می دهد

می دهد یادم به عشق یار ناصح صبر و منمی کنم کم گوش و او بسیار یادم می دهد

از بهشت و حور چون گوید سخن زاهد رفیقبی تکلف از دیار و یار یادم می دهد