شمارهٔ ۱۲۸
خوش آنکه مرا کشته به میدان تو یابندچون گوی، سرم در خم چوگان تو یابند
گر زانکه بجویند شهیدان وفا راصد کشته به هر گوشه ی میدان تو یابند
بر دیده نهند از سر تعظیم نکویانخاری که ز دیوار گلستان تو یابند
عیسی نفسان چاشنی عمر ابد راچون خضر ز سرچشمه ی حیوان تو یابند
بگشا گره از زلف گره گیر که عشاقدلهای خود از زلف پریشان تو یابند
بخرام که شرمنده همه سرو قدان رااز جلوه ی شمشاد خرامان تو یابند
در عهد تو تنها نه رفیقست که هر جاپیمانه کشی هست به پیمان تو یابند