شمارهٔ ۹

۸ بیت

تُویی تِذَرْوْوُ کُوک‌وُ شَهْبٰازوُ کُوتِرْزِبَرْجَدوُ اَلْمٰاس‌وُ فیروزِه‌وُ زَرْ

تُویی خُوبُونِ مِصْروُ بُتٰانِ آزَرْچِهْ حُورْ چِهْ پَری نُومْ، تِهْ کَمینِه‌یِ دَرْ

تِهْ دَسْتِ مُبٰارِکْ، کَنِّهْ خَیْبَرِ دَرْتِهْ نُومِ مِبٰارِکْ زَنِّهْ سِکِّه‌یِ زَرْ

تَهْ نُورِ مِبٰارِکْ کِهْ مِعْرٰاجْ کَشِهْ پَرْخِدٰا جِهْ شٰاهی دٰاری، بِنُوکُومِهْ دَرْ

اَولٰادِ کٰاوُوسْ، شیرِ جَنْگی دِلٰاوَرْ،یَلُونِ رُسْتِمْ، اِسْتٰانِنِهْ بِهْ تِهْ دَرْ،

دَوْلِتْ بِهْ تُو بَوِّهْ هَمْ اِقْبٰالْ تِهْ یٰاوَرْبِهْ تِهْ دَرْگَهْ شٰاهُونْ هُونِیٰا بُونْ شِهْ سَرْ

زُهْرِهْ تِهْ ثِنٰاخُونِهْ، مِرّیخْ تِهْ چٰاکِرْتِهْ حِشْمِتْ حَیْروُنْ بُوئِنْ فَغْفُوروُ قَیْصَرْ

اَمیرْ گِنِهْ: سَرْ دِمِّهْ دَرگٰاهِ دٰاوَرْهَسْتْمِهْ بِهْ دِلْ و جٰانْ مِنْ غِلُومِ حَیْدِرْ

خلاصه

تو تذرو، کبک و شهباز و کبوتری / زبرجد و الماس و پیروزه و زری تویی مانند خوبان مصر و بتان آزر / چه حور و چه پری نام، کم‌ترین بنده‌ی درگاه تو هستند دست مبارک تو، در خیبر را از جای می‌کند / به‌نام مبارک تو سکّه‌ی زر زده می‌شود (نام مبارک تو عامل سکه‌ی زر است) نور مبارک توست که تا معراج اوج می‌گیرد / امیدوارم از جانب خداوند، پادشاهی به کام تو تازه و شاداب باد! اولاد کاووس، شیر جنگی دلاور، / (پهلوانانی چون رستم) پهلوانان رستم، در آستانه‌ی تو به خدمت ایستاده‌اند دولت به کام و بخت یاور تو باد! / و به درگاه تو، شاهان سر بر خاک نهند (نهاده باشند) زهره ثناخوان و مریخ چاکر تو باد / از بزرگ‌واری تو فغفور و قیصر در شگفتی هستند امیر می‌گوید: من سرم را به درگاه خداوند نثار می‌کنم / و به دل و جان بنده‌ی حیدر (علی) هستم