شمارهٔ ۲۱۰
اونْ تُرکهْ کیجا که وی سرایِ اماییلَعلِ بَدَخشونْ و دُرّ پربهایی
بدیمه دردِ عشقْره که هرجا آیی،اُو نمونه مه پراوچشمون، دتایی
دْ کمنْ بدیمه انداته به بالی،قَدْ سُوره بالا داشته، هلا کیجایی
چین حلقه ره خشْ هنیا استاییامیر گنه: مه دوستْ به خورِ همتایی