شمارهٔ ۲۱۱
شُومّه به تماشا که بَیُورم یاریبدیمه زری تَشتْ، عَنبرْ لُو ویماری
بالا بلنْ، اَبرو کَمنْ، سوره داریکه گُلها فدایِ چنین یار بباری
نگذشته بی مدت، به روزگاریدر آمو حَمّومْ مَسّه چشْ، سوره داری
بَشسّه شه کَمنّ ره و هُو پچاریصد جیم و اَلفْ به هَرْ گلاله داری