شمارهٔ ۹ - آسایش بزرگان
شنیدهاید که آسایش بزرگان چیست:برای خاطر بیچارگان نیاسودن
بکاخ دهر که آلایش است بنیادشمقیم گشتن و دامان خود نیالودن
همی ز عادت و کردار زشت کم کردنهماره بر صفت و خوی نیک افزودن
ز بهر بیهده، از راستی بری نشدنبرای خدمت تن، روح را نفرسودن
برون شدن ز خرابات زندگی هشیارز خود نرفتن و پیمانهای نپیمودن
رهی که گمرهیش در پی است نسپردندریکه فتنهاش اندر پس است نگشودن