شمارهٔ ۴۰ - توشهٔ پژمردگی
وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)قافیه: وختیم۶ بیت
لالهای با نرگس پژمرده گفتبین که ما رخساره چون افروختیم
گفت ما نیز آن متاع بی بدلشب خریدیم و سحر بفروختیم
آسمان، روزی بیاموزد ترانکتههائی را که ما آموختیم
خرمی کردیم وقت خرمیچون زمان سوختن شد سوختیم
تا سفر کردیم بر ملک وجودتوشهٔ پژمردگی اندوختیم
درزی ایام زان ره میشکافتآنچه را زین راه، ما میدوختیم