بخش ۵۰ - در تربیت اولاد
شرم دار، ای پدر، ز فرزندانناپسندیده هیچ مپسند آن
با پسر قول زشت و فحش مگویتا نگردد لئیم و فاحشه گوی
تو بدارش به گفتها آزرمتا بدارد ز کردههای تو شرم
بچهٔ خویش را به ناز مدارنظرش هم ز کار باز مدار
چون به خواری برآید و سختینکشد محنت و زبون بختی
کارش آموز، تا شود بندهجور کن، تا شود سر افگنده
مدهش دل، که پهلوان گرددتو شوی پیر و او جوان گردد
گر کمانش خری، چو تیر شودور کمر یافت، خود اسیر شود
ننشیند، سفر کند ز برتبگدازد ز هجر خود جگرت
هر دم آید به روی او خطریهر زمان آورند ازو خبری
مادر از اشتیاق او میردپدر اندر فراق او میرد
چون هوس کرد پنجه و کشتیشگر اجازت دهی همی کشتیش
یا به جنگیش برند و سر بدهدیا شود دزد مال و زر بنهد
گر چه فرزند کشتهٔ تو بوداین بلا دسترشتهٔ تو بود