بخش ۱۳ - در صفت خانقاه و مدرسه
ای در علم و خانهٔ دستورچشم بد باد از آستان تو دور
رفته بر خط استوار عرشتهمدم خطهٔ بقا فرشت
کوه پیش درت کمر بستهزیر بارت زمین جگر خسته
برده ابداعیان کن فیکونچارحدت ز شش جهة بیرون
در حصار تو گنبد گردانکو توال تو همت مردان
شد سعادت طلایه بر تبریزتا فگندی تو سایه بر تبریز
از پی ضبط سفره و خوانتتا مهیا شود سبک نانت
آسمان گشت و کوکبی انبوهآسیابان بر آب بلیان کوه
مال تبریز خرج خوان تو نیستبال سرخاب را توان تو نیست
هر که رخ در رخ سپاس نهددر جهان اینچنین اساس نهد