غزل شمارهٔ ۷۶

وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)قافیه: سماست۵ بیت

باز آتش غم دست در آغوش رخس ماستدشنام و طرب قفل گشای نفس ماست

جمازه ی ما تا به ره کعبه روان استرقصان همه از ذوق نوای جرس ماست

آن چشمه ی شهدیم که در عین حلاوتمرغ حرم و طایر قدسی مگس ماست

داغی که امان جوید از او سینه ی دوزخدر باغ محبت ثمر نیم رس ماست

مرغان اجابت همه بریان و کباب انددر باغ دعایی که نسیمش نفس ماست

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به بیان عواطف و احساسات عاشقانه و عمیق پرداخته است. شاعر از آتش غم و شادی که در دلش وجود دارد سخن می‌گوید و اشاره می‌کند که این احساسات در او به صورت تنگاتنگی در هم تنیده شده‌اند. او اشاره می‌کند که دلش به سمت کعبه می‌تپد و از موسیقی جرس خوشحال است. همچنین به شهد شیرین عشق و دعاهایی که از دل برمی‌خیزد، اشاره می‌کند. داغی که بر سینه‌اش وجود دارد، نشان از عشق عمیقش دارد. در نهایت، او به این نکته اشاره می‌کند که prayers و دعاهای خالصانه در باغ عشق و محبت وجود دارد و افرادی که دعا می‌کنند، همچون پرندگان هستند که در انتظار اجابت هستند.