غزل شمارهٔ ۷۰
وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)قافیه: ماست۶ بیت
دریا فراخ و کشتی ما بی معلم استاین درد زان زیاده که پایان موسم است
آنان که لاف مرتبه ی قرب می زنندپهلو تهی کنند ز امکان که ملزم است
مردم اگر چه نقل ز فیض خرد کنندما دشمنیم با خرد، اندیشه حاکم است
هر نکته ای که هست به وجهی توان شناختتاوان جهل بی خردان بر معلم است
ما خود ز کبر تکیه به همت زدیم، لیک درویش را معامله با جود منعم است
هر چند شرم دوست خلافش قبول کردمعلوم شد ز کوشش عرفی که مجرم است