غزل شمارهٔ ۳۲۷
وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)قافیه: ندتوانبود۶ بیت
تا چند به زنجیر خرد بند توان بودبی مستی و آشوب جنون چند توان بود
جامی بکشم، تا به کی از اهل خراباتشرمنده ز نشکستن سوگند توان بود
بی رنگی و دیوانگئی پیش بگیریمتا چند خود آرای و خردمند توان بود
در ننگ فرورفتم و زین راحت و آرامدردی نه، بلایی نه، چنین چند توان بود
گر مژدهٔ الماس دما دم برسانند صد سال به یک زخم تو خرسند توان بود
یعقوب مده دل به جگر گوشهٔ مردمتا چند اسیر غم فرزند توان بود