غزل شمارهٔ ۱۹

وزن: مفعول فاعلاتن مفعول فاعلاتن (مضارع مثمن اخرب)قافیه: انرا۶ بیت

تا به کی معبچه ی می نوش و بیارا ایمان راتا به کی پیش بری لعمه ی شادروان را

این مزاری است که صد چون تو در و مدفون استکه تو امروز بر و طرح کنی ایوان را

جمله در کشتی نوح اند حریفان در خوابورنه هرگز ننشانید قضا توفان را

بحث با رد و قبول بت ترسا بچه استورنه از کفر زبونی نبود ایمان را

چون اثر در تو کند عشق؟ که اعجاز مسیحمرده را جان دهد، آدم نکند حیوان را

جنس دین را چه کساد آمده عرفی در پیش؟که به جز مرده ز حافظ نخرد قرآن را

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به نقد وضعیت‌های موجود در جامعه و دین می‌پردازد. شاعر از معشوقه‌ای که بی‌اعتنایی می‌کند و به روابط بی‌مقدار اشاره می‌کند و می‌پرسد تا کی باید این وضع ادامه پیدا کند. وی بیان می‌کند که بسیاری از افراد در خواب غفلت به سر می‌برند و از حقیقت دور هستند. شاعر به بحث بین ایمان و کفر اشاره کرده و می‌گوید که عشق واقعی می‌تواند معجزه‌آسا باشد و انسان را زنده کند. او همچنین انتقاد می‌کند که امروزه ارزش دین و قرآن کاهش یافته و تنها به افراد مرده توجه می‌شود. این متن به نوعی به تجدید نظر در ارزش‌ها و باورها می‌پردازد.