غزل شمارهٔ ۱۰۷

وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)قافیه: لیکیاست۵ بیت

دل به صد ره می رود اما مراد دل یکی استراه اگر بسیار باشد، «باش» گو، منزل یکی است

شوق دیدار است کز هر دل به کامی دل گشادعالمی در گفتگوی خواهش سایل یکی است

گر تعلق نیست اسباب جهان مردود نیستصد هزاران پرده پیش دیده ی حایل یکی است

عالمی در جلوه و عاشق نبیند غیر دوستگر ز مجنون پرسی اندر کاروان محمل یکی است

دوست دشمن را به خون غلطان کنم عرفی، ولیدوست دارم دشمنی را کو را زبان و دل یکی است

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر درباره‌ی تنوع راه‌ها و هدف واحد در زندگی صحبت می‌کند. شاعر می‌گوید که دل به سمت‌های مختلف می‌رود، اما در نهایت فقط یک هدف دارد. شوق دیدار و آرزوهای قلبی، همه از یک منشأ نشأت می‌گیرند. همچنین بیان می‌کند که حتی اگر دنیای مادی پر از موانع باشد، در حقیقت همه این‌ها فقط پرده‌هایی هستند که در نهایت به حقیقت واحدی منتهی می‌شوند. در نهایت، شاعر به عشق و دوستی اشاره می‌کند و می‌گوید که حتی در روابط دشوار، عشق و دوست داشتن، همه چیز را به هم وصل می‌کند.