شمارهٔ ۱۳۶

۶ بیت

ای ترک میر، فتنهٔ یغما و خلخیهم سرو مشک زلفی و هم ماه گلرخی

همچون بهار خرّم در دیده خرمیهمچون همای فرّخ بر بنده فرخی

در جادویی معلم پیران بابلیدر نیکوئی مقدم ترکان خلخی

مشکین خطی پس از چه سبب سیم عارضیشیرین لبی پس از چه سبب زهر پاسخی

خارج شود ز نعت خطت طبع عنصریعاجز شود ز وصف لبت وهم فرخی

تا همچو یوسفی به لطیفی و خرمیبر جمع خلق حجت اهل تناسخی

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر درباره زیبایی و جذابیت یک فرد ترک (احتمالاً معشوق) است که ویژگی‌های منحصر به فردی دارد. شاعر از زیبایی‌های ظاهری او، همچون زلف‌های خوشبو و چهره دل‌ربا، می‌گوید و به خاطر این زیبایی‌ها به تحسین او می‌پردازد. او همچنین به شوق و خرمی‌ای اشاره دارد که این فرد در دل‌ها ایجاد می‌کند. شاعر بیان می‌کند که حتی عاشق‌ترین شاعران و نویسندگان نیز از توصیف زیبایی‌های او عاجز هستند و به او به عنوان یک حجت و معجزه در بین مردم نگاه می‌کند. در کل، شعر نگاهی عمیق به جذابیت و تأثیر مثبت این شخص در جامعه دارد.