بخش ۳ - در فضیلت مولای متقیان حضرت امیرالمؤمنین(ع)
گفت آن بینای ما زاغ البصراین عبارت را به طرزی مختصر
کاندر آن شب چون دلم شد منجلیهر کجا دیدم علی دیدم علی(ع)
با خدا در لامکان سرگرم رازبا ملک در آسمان اندر نماز
در یکی صف در رکوع و در سجوددر دگر صف در قیام و در قعود
در زمین اصحاب را مهمان به خوانمر مرا در عرش اعظم میزبان
بر فراز عرش با من با شتاببر زمین بربسته زهرا را به خواب
جا گرفته بر سر هر محتضرگشته هر مولود را حاضر به سر
بر فلک می دیدمش موجود بسدر زمین موجد به هر صاحب نفس
بی رضای او عبادتهاست خامبی ولای او اطاعت ناتمام
گه گه آوازی به گوش انباز بودابن عمم صاحب آواز بود
احمد(ص) آن دیباچه دیوان کلاحمد(ص) آن سر دفتر ختم رسل
مطلع التوحید سلطان ازلمقطع العنوان حی لم یزل
اولین نقش تجلیات ذاتآخرین نقش تمام کاینات
صادر اول ز مصدر در الستاولین مصدر به هر صادر که هست
اولین صبح از بروز و از ظهورآخرین صبح از تجلیات نور
اولین جمله اشیا به اسمآخرین جمله اشیا به جسم
آن خرامان سرو باغ «فاستقم »منزل وحی و ندای قم اقم
آنکه عالم را شفای علت استآنکه آدم را شفیع ذلت است
صفحه ایجاد را بنوشت و خواندنی بخواند و نی قلم بر صفحه راند
حامل مهر نبوت پشت اوگشته است ماه سما انگشت او
مصطفی(ص) آن مظهر ذات الهاز طفیلش خلق ماهی تا به ماه