بخش ۲۳
در توجه به عالم خراباتیان صاحبدل و اخوان مقبل و استمداد و همت و شروع به مصیبت فخر الشهداء حضرت ابوالفضل العباس سلام الله علیه:
باز از میخانه، دل بویی شنیدگوشش از مستان، هیاهویی شنید
دوستان را رفت، ذکر از دوستانپیل را یاد آمد از هندوستان
ای صبا ای عندلیب کوی عشقای تو، طوطی حقیقت گوی عشق
ای همای سدره و طوبی نشینای بساط قرب را، روح الامین
ای بفرق عارفان کرده گذارای بچشم پاک بینان، رهسپار
رو به سوی کوی اصحاب کریمباش طایف اندر آن والا حریم
در گشودندت گر اخوان از صفاراه اگر جستی در آن دار الصفا
شودر آن دار الصفا، رطب اللسانهمطریقان را سلام از ما رسان
خاصه آن بزم محبان را، حبیبگلشن اهل صفا را، عندلیب
اصفهان را، عندلیب گلشن اوستدر اخوت گشته مخصوص من اوست
کوی او جنت، بجستجویتانتشنه لب کوثر، بخاک کویتان
دستی این دست ز کار افتاده راهمتی این یار بار افتاده را
تا که بر منزل رساند بار راپرکند گنجینة الاسرار را
شوری اندر زمرهی ناس آورددر میان، ذکری ز عباس آورد
نیست صاحب همتی در نشأتینهمقدم عباس را، بعد از حسین
در هواداری آن شاه الستجمله را یک دست بود او را دو دست