بخش ۹ - غزل همام

وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)قافیه: ست۷ بیت

بدیدم چشم مستت رفتم از دستگوام دایر دلی گویائی هست ؟

دلم خود رفت و میترسم که روزیبه مهرت هم نسی خوش کامم اج دست ؟

بب زندگی این خوش عبارتلوانت لاوه نج من ذبل و کان بست ؟

دمی بر عاشق خود مهربان شوکج‌ای مهروانی کسب اومی کست ؟

اگر روزی ببینم روی خوبتبه جم شهر اندر واسر زبان دست؟

ز عشقت گر همام از جان برآیدمواجش کان یوان بمرد و وارست ؟

به گوش خاوا کنی پشتش بوینیبه بویت خسته بی جهنامه سرمست

خلاصه

هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به زیبایی و دلربایی محبوبش اشاره می‌کند و از تأثیر عمیق عشق بر دل و جان خود سخن می‌گوید. او به شدت مجذوب چشم‌های مست محبوبش شده و از خطر گم شدن در این محبت می‌ترسد. شاعر بیان می‌کند که دلش به درد آمده و نگران است که نتواند روزی خوشبختی‌اش را با عشق محبوبش تجربه کند. همچنین از احساسات عمیق عاشقانه‌اش حرف می‌زند و آرزو می‌کند که روزی چهره محبوبش را ببیند. در نهایت، عشق او آنقدر قوی است که حتی می‌تواند جانش را به خطر بیندازد.