غزل شمارهٔ ۴۰

وزن: مفعول فاعلاتن مفعول فاعلاتن (مضارع مثمن اخرب)قافیه: انباشد۵ بیت

هرگز کسی به خوبی چون یار ما نباشدمه را نظیر رویش گفتن روا نباشد

موئی چنان خمیده چشمی چنان کشیدهدر چین به دست ناید و اندر ختا نباشد

با او همیشه ما را جز لاله در نگیردبا ما همیشه او را جز ماجرا نباشد

گر حال من نپرسد عیبش مکن که هرگزسودای پادشاهی حد گدا نباشد

ما کشتگان عشقیم همچون عبید ما راعقلی سلیم نبود صبری بجا نباشد

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به وصف عشق و محبوبیت اشاره دارد. شاعر می‌گوید که هیچ‌کس به خوبی محبوبش نیست و زیبایی او بی‌نظیر است. او به ویژگی‌های ظاهری محبوبش اشاره می‌کند و می‌گوید که عشق آن‌ها خاص و منحصر به فرد است. همچنین، شاعر به این نکته اشاره دارد که اگر محبوبش حال او را نپرسد، نباید برایش عیبی باشد، چرا که عشق مانند پادشاهی و گدایی در دنیا نیست و ارزش‌های خاص خود را دارد. در نهایت، شاعر به حال عاشقان اشاره می‌کند که به خاطر عشق، عقل و صبر را از دست داده‌اند.