غزل شمارهٔ ۲۴

وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)قافیه: رنرفت۶ بیت

هرگز دلم ز کوی تو جائی دگر نرفتیکدم خیال روی توام از نظر نرفت

جان رفت و اشتیاق تو از جان بدر نشدسر رفت و آرزوی تو از سر بدر نرفت

هرکو قتیل عشق نشد چون به خاک رفتهم بیخبر بیامد و هم بی‌خبر برفت

در کوی عشق بی سر و پائی نشان ندادکو خسته دل نیامد و خونین جگر نرفت

عمرم برفت در طلب عشق و عاقبتکامی نیافت خاطر و کاری بسر نرفت

شوری فتاد از تو در آفاق و کس نماندکو چون عبید در سر این شور و شر نرفت

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر درباره عشق و دلتنگی شاعر و وفاداری او به معشوقش است. شاعر به این نکته اشاره می‌کند که هرگز از یاد معشوقش غافل نشده و همیشه عشق او را در دل دارد. او هرچند جان و سرش را به خاطر عشق از دست داده، اما آرزوی معشوقش از سرش نمی‌رود. شاعر به بحرانی در عشق اشاره می‌کند که باعث می‌شود بسیاری از عاشقان بی‌خبر به زندگی خود ادامه دهند. در نهایت، شاعر از ناکامی خود در یافتن عشق می‌گوید و به شور و شوقی که از عشق بر او اثر گذاشته، اشاره می‌کند.