غزل شمارهٔ ۱۱

وزن: مفتعلن فاعلن مفتعلن فاعلن (منسرح مطوی مکشوف)قافیه: است۶ بیت

لطف تو از حد برون حسن تو بی منتهاستنیش تو نوش روان درد تو درمان ماست

عشق تو بر تخت دل حاکم کشور گشایمهر تو بر ملک جان والی فرمانرواست

پرتو رخسار تو مایهٔ مهر منیرچهرهٔ پرچین تو جادوی معجز نماست

نرگس فتان تو لعبت مردم فریبغمزهٔ غماز تو جادوی معجز نماست

از تو همه سرکشی وز طرف ما هنوزروی امل بر زمین دست طمع بر دعاست

گر کشدت ای عبید سر بنه و دم مزنعادت خوبان ستم چارهٔ عاشق رضاست

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر درباره عشق و زیبایی معشوق است. شاعر از عشق و محبت معشوق صحبت می‌کند و به وصف ویژگی‌های او می‌پردازد، مانند حسن بی‌انتهایش و نیشی که در عین دردناکی شیرین است. او اشاره به قدرت عشق معشوق دارد که بر دل‌ها حکومت می‌کند و زندگی را زیباتر می‌سازد. همچنین معشوق به عنوان منبع روشنی و جذابیت توصیف می‌شود و تأثیر او بر دیگران نیز مشخص است. در نهایت، شاعر به سرکشی و مشکلات ناشی از عشق اشاره کرده و بیان می‌کند که حتی اگر معشوق باعث درد یا مرگ او شود، باز هم به آن راضی است.