شمارهٔ ۷۵

۷ بیت

گیرم از خلق توانکرد نهان فعل شنیعکی توانکرد ز خالق که بصیر است و سمیع

هرکه چون خاک شود پست بدرگاه خداسربزیر قدمش فرش کند عرش رفیع

تا جهانی همه باشند مطیع و تو مطاعسربفرمان مطاعش نه و میباش مطیع

دوزخ جان توبا خلق بود تنگی خلقجنتی گر بجهان هست بود خلق وسیع

بابد و نیک چکارت که پس پرده غیبتو ندانی که شریفست نهان یا که وضیع

انبیا را ز حق اراذن شفاعت نبودعاصیان را بقیامت نبود هیچ شفیع

غصه نور نخواهد شدن آخردانمگر همه عمر کند قصه بر خلق جمیع