شمارهٔ ۴۹
دل گرچه ترا بمن نباشدجان بی تو مرا بتن نباشد
با این قد و ناز و دلفریبیسروی چو تو در چمن نباشد
تنها نه برنگ تو گلی نیستهر نافه که در سمن نباشد
از غنچه دهن مجو که آن راپیش دهنت دهن نباشد
یک نافه ز موی عنبرینتدر چین چه که در ختن نباشد
هر دل که شهید غمزه تستجز خون ببرش کفن نباشد
نور از تو چه در سخن برآیدکس را ببرش سخن نباشد