شمارهٔ ۲۶
چشمت که بلای چشم آهوستصیاد ستمگر و جفا جوست
دل ها همه صید او و او راتیر از مژه و کمانش ابروست
هر غمزه کز او بدل نشیندپیکان بلا و تیر جادوست
در خواب چو دید نرگسش گفتبیدار مکن که فتنه اش خوست
چون نور حیات جاودان یافتهر کس که شهید غمزه اوست