شمارهٔ ۹

۷ بیت

جائی ار نیست دلا سوی مناجات مرابس بود منزل جان کوی خرابات مرا

حاجت خویش بر غیر چرا عرضه دهمطاق ابروی تو بس قبله حاجات مرا

ماه خوبانی و خورشید صفت هست عیانعکس رخسار تو آئینه ذرات مرا

باری از عقل مرا هیچ مهمی نگشودعشق تو آمد و شد فتح مهمات مرا

دیدم از قد تو بر لوح دل و جان الفیشد مصور بنظر معنی آیات مرا

پیر ارشادم و در عشق تو پیوسته بودکشف اسرار ز روی تو کرامات مرا

سالها نفی جهان کردم و خود نیست شدمتا شد از نور علی هیئت اثبات مرا