شمارهٔ ۸۲
ای صفاتت سربسر روپوش ذاتذات پاکت گشته مخفی در صفات
حسن تو چون کرد آهنگ ظهورگشت مرآت جمالت کاینات
ذره تابید از مهر رختکرد روشن جان جمله کاینات
قطره بارید ز ابر رحمتتشدبظلمات عدم آب حیات
برهمن گر هست از ایمان بریحسن تو میبیند از لات و منات
هر زمان جویم ترا در گوشهگه بسوی کعبه گاهی سومنات
جلوه بنمودی از نور علیعالمیرا ساختی بر خویش مات