شمارهٔ ۶۶

۷ بیت

ما را که بجز بر رخ خوبت نظری نیستجز خاک کف پای تو کحل البصری نیست

شاها ز عطای تو کجا چشم بپوشمهر چند ترا بر دل مسکین نظری نیست

چون مرغ دل از گوشه بام تو نخیردکز سنگ رقیبان دگرش بال و پری نیست

دل را که بخوان غم عشقت شده مهمانجز مائده درد بجان ما حضری نیست

نخلی است محبت که زهر دل که برویدجز محنت و اندوه غمش باروری نیست

زاهد ز چه تکذیب کنی باده کشان راهیچت مگر از مخبر صادق خبری نیست

از دیده معنی نظری کن که به بینیجز نور علی در دو جهان جلوه گری نیست