شمارهٔ ۲۲۶

۷ بیت

ای کار گه نقش خیالت بصر منگلچین گلستان جمالت نظر من

سلطان سراپرده تجریدم و باشداز خاک کف پای تو تاجی بسر من

از کثرت امواج حوادث ز چه ترسمپرورده شده دریم وحدت گهر من

جان موسی تن آمد و دل وادی ایمنعشق آتش سوزنده و هستی شجر من

از بارقه عشق تو در مزرعه عقلیکباره فرو سوخت همه خشک وتر من

عشق تو نهالیست کزان در چمن دلشد معرفت ازهار و حقیقت ثمر من

حسن رخ تو گاینه وجه الهیستروشن شد از آن نور علی در نظر من