شمارهٔ ۲۲۰
ای ماه رویت چون مهر تابانما را بکویت از مشرق جان
خلقی بکویت هر سو شده جمعجمعی ز مویت گشته پریشان
روی تو برجی پر ماه انورلعل تو درجی پر در و مرجان
پیچان ز مویت زنار ترساتابان ز رویت انوار ایمان
زین بحر اخضر دانی چه دارماشکی چو گوهر در دیده غلطان
چون با تو بستم پیمان عهدینبود شکستن در عهد پیمان
گفتی چو اسرار نور علی راطبع گهر بار کلکی در افشان